In our life... di talaga natin maiiwasan ang mga problema...
Lalo na ang pinakamabigat nating kalaban-----DEATH
Yes ilang beses na akong nakaranas niyan pero hindi pa rin ako masanay sanay...
Masakit... sobra... lalo na sa mga anak at pamilya....
This night nakaranas nanaman ako... one of my closed friends ay namatayan ng nanay...
Grabe... kahit nakangiti siya.. ramdam na ramdam ko yung lugnkot at bigat ng pinapasan niya...
Pero hindi talaga natin iyan maiiwasan... dahil na rin sa ating mga kasalanan....
As Christians... we must thank God kasi that's not really the end... may second coming pa...
And dapat hindi tayo bumitaw dahil pag dumating ang day na yun... makakasama natin uli sila..
Yes, it's ok to cry... just cry as much as you can to ease the pain... but we must accept that we should move on... i'm not saying that you must forget... no... kasi they've been a big part of our lives... just move on....
At just remember na hindi tayo papabayaan ni PaPa God...
"our Heavenly Father doesn't take away anything from us UNLESS He's going to give us something better..."
Sunday, April 29, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment